Motocyklem Na Prawie Jazdy Kat. B – Jak To Jest Za Granicą? Cz.4 – Austria, Francja, Luksemburg
Karol Plata-Nalborski
1 października 2014

W poprzednich artykułach opisywaliśmy państwa europejskie (w tym m.in. Włochy), w których można korzystać z przywilejów prowadzenia pojazdów właściwych dla kat. A1 oraz motocykli trójkołowych bez dodatkowych szkoleń. W kolejnej części pragniemy przedstawić Czytelnikom zasady obowiązujące w Austrii, Francji i Luksemburgu, gdzie aby móc korzystać z tego rodzaju uprawnień, musimy ukończyć dodatkowe szkolenie bez egzaminu. W praktyce oznacza to, iż nie zawsze będą one dostępne dla każdego obywatela UE, podróżującego do któregoś z tych krajów, a zwłaszcza tam, gdzie należy dokonać stosownego wpisu do prawa jazdy.

AUSTRIA

Na obszarze Austrii istnieje możliwość jazdy motocyklem lekkim o pojemności silnika do 125 cm3, mocy do 11 kW i stosunku mocy do masy nieprzekraczającym 0,1 kW/kg na prawie jazdy kat. B pod następującymi warunkami:

– posiadania prawa jazdy przez co najmniej 5 lat,
– ukończenia min. 6-godzinnego szkolenia praktycznego bez egzaminu w ośrodku szkolenia kierowców.

Zaliczenie szkolenia stanowi podstawę do dokonania wpisu w prawie jazdy (w praktyce: ponownego wydania dokumentu uprawniającego). Kierowca kat. B otrzymuje w takim przypadku dodatkowy kod klasy B 111. Warto dodać, że propozycja rezygnacji z wpisu na rzecz zaświadczenia o ukończeniu szkolenia została odrzucona, co oznacza, iż tylko posiadacze austriackich praw jazdy mogą otrzymać przywilej prowadzenia lekkiego motocykla.

Dodatkowo, w przypadku posiadania wpisu B111 od minimum 2-ch lat, w przypadku starania się o kategorię A1 istnieje możliwość zaliczenia odbytych wcześniej 6 godzin szkolenia na poczet kursu A1. Nie dotyczy to jednak kategorii A2 oraz A.

Źródło:

1. EU Führerschein 2013: Klasse B Code 111”, 1000PS
2. Führerschein und Lenkberechtigung (Österreich). Code 111Motorräder bis 125 cm³”, Wikipedia:

FRANCJA

Do 1958 r. we Francji nie było konieczne posiadanie pozwolenia na prowadzenie motocykla o pojemności poniżej 125 cm3 (do tej kategorii zaliczały się również motorowery). Jedynym warunkiem było ukończenie 16 lat. Osoby, które osiągnęły wymagany wiek przed wprowadzeniem zmian mogą do tej pory korzystać z nabytych wcześniej uprawnień. Od 1958 r. dla prowadzenia lekkich jednośladów konieczne było posiadanie jakiejkolwiek kategorii prawa jazdy: A, B, C lub D. Minimalny wiek pozostał bez zmian.

W marcu 1980 r. ograniczono we Francji uprawnienia do prowadzenia motocykli dla pozwoleń innych niż z kategorii A. Prawa jazdy kat. B wydane po tej dacie umożliwiały jedynie prowadzenie małych motocykli o pojemności nie przekraczającej 80 cm3 i osiągających prędkość nie większą niż 75 km/h. Równocześnie wprowadzono aż trzy rodzaje praw jazdy motocyklowych: A1 (do 80 cm3), A2 (do 400 cm3) i A3 (powyżej 400 cm3). 5 lat później licencję A1 zastąpiła kategoria AL (do 125 cm3 i mocy do 13 KM), a licencje A2 i A3 – kategoria A. Dodatkowo, w 1985 r. nałożono ograniczenie mocy dla wszystkich motocykli we Francji do 100 KM (1 stycznia 2016 r. ma zostać zniesione). Kolejna zmiana miała miejsce od stycznia 1996 r., kiedy na mocy Dyrektywy nr 91/439/EWG z 1991 r.: AL zostało zastąpione ponownie przez A1 (tym razem do 125 cm3 i 15 KM), kategoria A pozostała bez zmian, natomiast wprowadzono „pośrednie” prawo jazdy Ar (do 25 kW/34 KM mocy) dla osób nie mających 21 lat lub posiadających prawo jazdy krócej niż 2 lata.

Ważnym elementem tej reformy było przywrócenie posiadaczom kat. B uprawnień do prowadzenia jednośladów o pojemności do 125 cm3 i mocy do 11 kW/15 KM oraz motocykli trójkołowych. Przywilej ten został jednak w kolejnych latach stopniowo ograniczany: począwszy od stycznia 2007 r. wprowadzono wymóg 3 godzin szkolenia dla osób chcących kierować motocyklami do 125 cm3. Nie dotyczyło to jednak trzykołowych motocykli, które wolno było prowadzić bez dodatkowych szkoleń. W styczniu 2011 r. weszły w życie kolejne regulacje prawne, które zwiększyły ilość obowiązkowych godzin szkolenia z 3 do 7, włączając w nie również motocykle trójkołowe (tzw. L5e). Te ostatnie wolno prowadzić osobom, które mają ukończone 21 lat i jednocześnie – tak jak w przypadku lekkiego motocykla – posiadają prawo jazdy kat. B od co najmniej dwóch lat.

Powyższe przepisy obowiązują do chwili obecnej. Z obowiązku 7-godzinnego szkolenia zwolnione są wyłącznie osoby, które spełniają jeden z poniższych warunków:

– posiadają prawo jazdy kat. B wydane przed marcem 1980 r.;

– otrzymały prawo jazdy kat. B po 1 stycznia 2007 r. i jednocześnie ukończyły 3-godzinne szkolenie przed dniem 31 grudnia 2010 r. (na podstawie dekretu z 27 listopada 2008 r. – por. źródła);

– zawarli umowę ubezpieczenia dotyczącą lekkiego motocykla lub motocykla trójkołowego, w okresie między 1 stycznia 2006 r. a 31 grudnia 2010 r. (dowodem jest dokument potwierdzający zawarcie umowy francuskiego OC).

Istotne jest to, że nie każda szkoła jazdy może przeprowadzić tego typu szkolenie. Z pewnością nie będą mogły tego zrobić ośrodki szkolenia kierowców spoza Francji. Przepisy drobiazgowo regulują zakres szkolenia (program), wymogi dotyczące dokumentu potwierdzającego jego ukończenie oraz oraz rodzaj instytucji upoważnionych do jego przeprowadzenia. Mogą być więc tylko podmioty, które działają na bazie artykułu L. 213-1 i L. 213-7 francuskiego Kodeksu Drogowego. Nie ma jednak regulacji prawnych, które by wyłączały obcokrajowców z możliwości odbycia tego typu kursu. Zainteresowanych tematem odsyłamy do treści dekretu z 17 grudnia 2010 r. (por. źródła).

Źródło:

1. „Arrêté du 27 novembre 2008 relatif à l’obligation de formation pratique pour la conduite des motocyclettes légères par les titulaires de la catégorie B du permis de conduire”, NOR: DEVS0828174A
2. „Arrêté du 17 décembre 2010 relatif aux conditions requises pour la conduite des motocyclettes légères et des véhicules de la catégorie L5e par les titulaires de la catégorie B du permis de conduire”, JORF n°0298 du 24 décembre 2010 page 22610 texte n° 26, NOR: IOCS1031343A
3. Ancien permis B et A1 obtenu par equivalence:
4. „Permis moto en France”, Wikipedia
5. Permis moto: les différents types de permis de conduire moto
6. Scooter, moto 125 et permis B: conditions et démarches

LUKSEMBURG

W Luksemburgu obowiązywało kiedyś prawo umożliwiające posiadaczom prawa jazdy na samochody osobowe prowadzenie lekkich motocykli do 125 cm3. Podobnie jak w ówczesnej Republice Federalnej Niemiec zostało ono wycofane w 1980 r. i do niedawna tylko licencje sprzed tego okresu uprawniały do kierowania 125-tkami. Po ponad 30 latach, wdrażając dyrektywę unijną nr 2006/126/WE, Luksemburg zasadniczo przywrócił dawne uprawnienia, choć w nieco zmienionej formie.

Według nowych regulacji, wzorowanych na systemie francuskim i po części austriackim, kierowcy posiadający prawo jazdy kat. B od co najmniej 2-ch lat mają prawo kierować motocyklem lekkim o pojemności do 125 cm3, mocy nieprzekraczającej 11 kW i stosunku mocy do masy nieprzekraczającym 0,1 kW/kg. Przywilej ten obowiązuje wyłącznie na terenie Luksemburga i dotyczy osób, które ukończyły min. 7-godzinne szkolenie teoretyczne oraz praktyczne w ośrodku szkolenia kierowców, potwierdzone stosownym wpisem do prawa jazdy w formie kodu nr 100.

Uprawnienie takie może otrzymać wyłącznie posiadacz luksemburskiego prawa jazdy kategorii B. Uzyskanie takiego wpisu nie daje jednak kierowcy żadnych ulg w przypadku ubiegania się o kategorię A2 lub wyższą.

Źródło:

1. „Du permis B à la 125 cm3, pas si simple que cela!”, L’essentiel
2. „Führerschein und Lenkberechtigung (Österreich). Code 111 – Motorräder bis 125 cm³”, Wikipedia
3. „Introduction du permis de conduire harmonisé”, 09-01-2013:
4. „New driving licences to be rolled out in Luxembourg”, Luxemburger Wort

Karol Plata-Nalborski
Redaktor naczelny

Skuterzysta, rowerzysta i początkujący motocyklista - ujeżdżacz Hondy, Meridy i Yamahy. Humanistyczny duch MotoRmanii - język, literatura, historia oraz prawo i inne nauki społeczne to "motory" jego tekstów. Masz sprawę ? Skontaktuj się:

Materiały premium

czytaj kolejne artykuły